woonerf
Pronunciation: /ˈvuːnəːf/
Definition of woonerf
noun ( plural woonerven /-əːv(ə)n/ or woonerfs)
Origin:
1970s: from Dutch, from wonen 'reside' + erf 'premises, ground'
1970s: from Dutch, from wonen 'reside' + erf 'premises, ground'
| | Cite |