diaconate
Syllabification: (di·ac·o·nate)
Pronunciation: /dīˈakənit, -ˌnāt/
Definition of diaconate
noun
Origin:
early 18th century: from ecclesiastical Latin diaconatus, from diaconus (see deacon)
early 18th century: from ecclesiastical Latin diaconatus, from diaconus (see deacon)